zaterdag 26 februari 2011
Saartjie Baartman
Saartjie Baartman (1789-1815) was de beroemdste van tenminste twee Khoikhoivrouwen die tentoogesteld werden als attractie in Europa onder de naam Hottentot-venus in de negentiende eeuw.
Saartjie werd geboren in Zuid-Afrika. Ze was een slavin van Nederlandse boeren in Kaapstad en sprak vloeiend Nederlands. Hendrick Cezar, de broer van haar eigenaar wilde haar tentoonstellen in Londen. Hij beloofde haar dat ze hierdoor als een rijke vrouw terug zou keren. In 1810 vertrok ze naar Londen. Saartjie werd tentoongesteld omdat blanke Europeanen haar lichaamsbouw wilden zien. Ze was namelijk erg klein, had een zwarte huidskleur, een groot achterwerk en dikke lippen, zoals vooral bij de Khoi wel meer voorkwam. Later werd ze verkocht aan een Fransman die haar meenam naar Parijs. Daar werd ze door een dierentrainer, Regu, onder slechte omstandigheden nog eens voor vijftien maanden tentoongesteld. Toen de interesse van de Parijzenaars afnam begon ze te drinken en onderhield ze zichzelf met prostitutie.
Op 29 december 1815 overleed ze aan een infectieziekte, mogelijk de pokken. Andere bronnen suggereren syphilis of een longontstekeing. Er werd sectie verricht door Henri Marie Ducrotay de Blainville die hierover ook publiceerde. Haar skelet en anatomische preparaten waren tot 1974 in het Musée de l'Homme in Parijs te zien.
President Nelson Mandela diende bij de Franse regering een officieel verzoek in om haar overblijfselen terug te brengen naar Zuid-Afrika. Dit gebeurde op 6 mei 2002. Terug in Zuid-Afrika werd ze op 9 augustus 2002 begraven in haar oorspronkelijke geboortestreek, de Gamtoos vallei. Haar laatste rustplaats is op een heuvel genaamd Vergaderingskop in de stad Hankey.
In 2010 is er een film over haar leven verschenen onder de titel Venus Noire (Black Venus) van de regisseur Abdellatif Kechiche.
vrijdag 11 februari 2011
The Nine Days Queen
Op 12 februari 1554 werd Lady Jane Grey op Tower Green, in de privacy van de Tower, met een slagzwaard onthoofd. Zij was toen slechts 16 jaar oud. Lady Jane wordt gewoonlijk niet opgenomen in de lijst van Britse vorsten, maar zij was voor korte tijd officieel wel koningin van Engeland. Ze had aanzienlijke intellectuele gaven en sprak veel talen. Haar vader Henry Grey, hertog van Suffolk en haar oom John Dudley, hertog van Northumberland besloten haar na de dood van Edward VI naar voren te schuiven als erfgename van de troon. Haar rechten op de troon berustten op het feit dat haar grootmoeder een zuster van Hendrik VIII was. De 15 jarige Jane nam na de dood van Edward zeer tegen haar zin de kroon aan en deed onmiddelijk afstand toen de partij die haar als instrument gebruikte niemands sympathie bleek te bezitten. Maria Tudor bleek populaider, gedeeltelijk ook doordat men nog steeds meeleefde met het lot van haar moeder Catharina van Aragon, de eerste vrouw van Hendrik VIII. Nadat Jane was afgetreden leek het erop dat haar leven zou worden gespaard door Maria. Janes vader verzoende zich eerst met Maria maar nam spoedig weer deel aan een opstand ten behoeve van Jane. Jane had hier geen deel aan, maar het bezegelde haar lot. Zo kwam er een einde aan haar nog jonge leven door het gekonkel en de machtspelletjes van ambitieuze mannen om haar heen. Zijzelf heeft de troon nooit gewild en noemde Maria als de rechtmatige opvolger van Edward.
zaterdag 29 januari 2011
Winter
Als het in Nederland vriest slaat de schaatskoorts toe. De schaatsen worden uit het vet gehaald en iedereen denkt aan de tocht der tochten, de Elfsteden in Friesland. Toch is dit fenomeen niet alleen van deze tijd.
In 1585 werd Hendrick Avercamp in Amsterdam geboren. Het laatste kwart van de zestiende eeuw was één van de koudste periodes van de kleine ijstijd. Avercamp is beroemd om zijn winterlandschappen, hierop staan vaak veel mensen die aan het schaatsen zijn. In zijn jeugd ging hij altijd schaatsen met zijn ouders en daar komt zijn voorliefde voor dit onderwerp waarschijnlijk vandaan.
Hendrick Avercamp heeft waarschijnlijk nooit leren praten omdat hij doof zou zijn geweest. Daarom heeft hij les gehad van zijn moeder in schrijven, maar tekenen lag hem beter. Hij groeide op in Kampen en ging op zijn 18e naar Amsterdam, daar ging hij in de leer bij de schilders David Vinckboons en Pieter Isaacz.
Thea Beckman schreef een boek over zijn leven met de titel "De stomme van Kampen".
In 1585 werd Hendrick Avercamp in Amsterdam geboren. Het laatste kwart van de zestiende eeuw was één van de koudste periodes van de kleine ijstijd. Avercamp is beroemd om zijn winterlandschappen, hierop staan vaak veel mensen die aan het schaatsen zijn. In zijn jeugd ging hij altijd schaatsen met zijn ouders en daar komt zijn voorliefde voor dit onderwerp waarschijnlijk vandaan.
Hendrick Avercamp heeft waarschijnlijk nooit leren praten omdat hij doof zou zijn geweest. Daarom heeft hij les gehad van zijn moeder in schrijven, maar tekenen lag hem beter. Hij groeide op in Kampen en ging op zijn 18e naar Amsterdam, daar ging hij in de leer bij de schilders David Vinckboons en Pieter Isaacz.
Thea Beckman schreef een boek over zijn leven met de titel "De stomme van Kampen".
zaterdag 22 januari 2011
Het meisje met de parel.
Natuurlijk begin ik met Johannes Vermeer. Zijn schilderij "Gezicht op Delft" is tenslotte de kop van mijn blog. Het gebruik van licht in zijn schilderijen vind ik fantastisch. "Het meisje met de parel" heb ik eruit gepikt omdat het één van zijn bekendste werken is. Het inspireerde Tracy Chevalier tot het schrijven van een boek (The girl with the pearl earring) en dit boek is in 2003 ook weer verfilmd met Scarlett Johansson en Colin Firth in de hoofdrollen. In 2006 werd het schilderij in een door Trouw georganiseerde verkiezing met 26% van de stemmen verkozen tot het mooiste schilderij van Nederland. Het meisje hangt in het Mauritshuis in Den Haag. Over Vermeer is genoeg op het internet te vinden dus ga even rustig kijken en lezen. Ook de film is de moeite waard, hierin wordt een mooi tijdsbeeld weergegeven en de kostuums zijn prachtig. Bekijk ook het You Tube filmpje eens, zijn collectie trekt aan je voorbij.
donderdag 20 januari 2011
Het blog na de 23 Dingen.
De 23 Dingen zijn gedaan. Wat nu verder doen met mijn blog. Dit heeft mij nogal een tijdje bezig gehouden. Het blog helemaal verwijderen vond ik toch wel zonde maar wat voor invulling moest ik er dan aan geven?
Na lang nadenken kwam toch mijn liefde voor geschiedenis naar boven. Ga nu niet denken dat ik geschiedenisles ga geven want dat is niet de bedoeling. Ik wil alleen proberen de interesse te wekken en de nieuwsgierigheid te prikkelen, daarna kunnen de lezers zelf (als ze dat willen) via het internet op zoek gaan naar meer informatie of in de bibliotheek natuurlijk.
Ik zal niet elke dag een stukje plaatsen, misschien zelfs niet iedere week. Zo af en toe iets, over een schilder of schilderij, een gebeurtenis, een persoon of een boek, het ligt nog helemaal open en hangt af van wat ik tegenkom of hoor. Ik ben zelf benieuwd hoe dit zich gaat ontwikkelen en wat voor vorm het gaat krijgen. Hoe dan ook, ik ga in ieder geval een poging wagen.
Na lang nadenken kwam toch mijn liefde voor geschiedenis naar boven. Ga nu niet denken dat ik geschiedenisles ga geven want dat is niet de bedoeling. Ik wil alleen proberen de interesse te wekken en de nieuwsgierigheid te prikkelen, daarna kunnen de lezers zelf (als ze dat willen) via het internet op zoek gaan naar meer informatie of in de bibliotheek natuurlijk.
Ik zal niet elke dag een stukje plaatsen, misschien zelfs niet iedere week. Zo af en toe iets, over een schilder of schilderij, een gebeurtenis, een persoon of een boek, het ligt nog helemaal open en hangt af van wat ik tegenkom of hoor. Ik ben zelf benieuwd hoe dit zich gaat ontwikkelen en wat voor vorm het gaat krijgen. Hoe dan ook, ik ga in ieder geval een poging wagen.
maandag 29 november 2010
Ding 23 Evaluatie
Het is gelukt, de 23 Dingen zijn klaar. Een ontdekkingstocht waar ik echt van genoten heb. Ik was al een speurder op het net maar heb nu weer zoveel bijgeleerd. Met meer durf overal op klikken en gewoon doen.
Heel veel dingen samen met ons groepje gedaan onder de motiverende leiding van Practical Joke en de handige tips van Prodigieus die ons ook weer verder hielp. Bij deze meisjes, heel erg bedankt voor jullie steun en hulp.
LibraryThing was één van mijn favorieten en tot mijn verbazing vond ik Flickr ook erg leuk terwijl ik hiervoor niets met foto's had. Eigenlijk vond ik alle dingen leuk om te doen. Natuurlijk ligt het ene je beter dan het andere. Vooral de doe dingen liggen mij erg goed omdat ik nogal praktisch ben ingesteld. Het schrijven van de stukjes op mijn blog is niet mijn sterke kant zoals jullie gemerkt hebben, het doen is nu eenmaal mijn Ding. Twitteren zal misschien nooit mijn favoriet worden maar je moet het eerst ontdekken voordat je een oordeel kunt geven en dat hebben we gedaan. Kortom, het heeft heel veel vrije tijd gekost maar het was meer dan de moeite waard. Ik heb er zeker meer zelfvertrouwen door gekregen en weet dat ik onze gebruikers verder kan helpen met hun vragen.
Hoe zou ik kunnen bijdragen aan de Kopgroep bibliotheken 2.0? In ieder geval door open te staan voor nieuwe ontwikkelingen en daar over mee te denken. Je kunt de toekomst tenslotte niet tegenhouden dus omarm de nieuwe techniek en maak er gebruik van. Ik zou zeggen, kom maar op, ik ben er klaar voor.
zondag 28 november 2010
Ding 22 Bibliotheek 2.0
Ver weg of dichtbij.
Via de computer thuis toegang tot één catalogus met het bezit van alle bibliotheken in Nederland, vervolgens reserveren en thuis laten bezorgen, dat lijkt me fantastisch. Technisch is dit allemaal mogelijk. Moeten we als bibliotheek hier naar streven? Ik denk het wel als we in de toekomst onze gebruikers willen behouden. Het zal veel inspanning kosten en onze werkwijze drastisch veranderen maar we moeten als bibliotheek wel met de tijd mee anders ben ik bang dat er veel jonge mensen afhaken. Ik maak me echter wel zorgen dat we door de huidige bezuinigingen weer in de knel komen te zitten. Het is dus nodig dat alle bibliotheken on de frontlijn gaan staan en dit samen verwezenlijken.
Bibliotheek 2.0
De mogelijkheden zijn heel groot maar of we alle Dingen die we de afgelopen weken hebben bekeken moeten toepassen wordt denk ik wat teveel van het goede. We zullen als bibliotheek goed moeten bekijken wat we wel of niet willen gebruiken. Hierbij zal ook het financiële en personele plaatje een rol spelen. Het plaatsen van Links en Widgets op de website moet geen probleem zijn. Een extern blog zou ook moeten kunnen. Twitteren en Chatten (personeel) heb ik nog mijn bedenkingen bij maar wie weet, misschien in de toekomst. Zeker is dat we mee moeten met nieuwe technische ontwikkelingen als we in de toekomst willen blijven bestaan.
Abonneren op:
Posts (Atom)








